تقدير آن اين است كه : سل بنى اسرائيل كم آية آتيناهم ، اعشرين ام ثلثين . يعنى از ايشان بپرس چند آيه بر آنها فرستاديم ، آيا بيست آيه يا سىتا مىباشد . پس كلمه [ من آية ] مميز [ كم ] بوده و لفظ [ من ] بر ابتداء آن زائد است زيرا بين [ كم ] و تميزش فعل متعدى يعنى [ آتيناهم ] فاصله شده چنانچه در [ كم خبريه ] اين نكته را ذكر نموديم . شاهد در [ كم ] است كه در اين آيه براى سئوال از عدد آمده ولى بايد توجه داشت كه غرض از سئوال مزبور كوبيدن و توبيخ بنى اسرائيل مىباشد . و در دنباله [ و بمتى عن الزّمان ] مىگويد : اعم از آنكه زمان ماضى بوده يا مستقبل باشد . و پس از آن در تعقيب [ و انّى تستعمل تارّة بمعنى كيف ] مينويسد : و واجب است بعد از آن فعل قرار گيرد مانند : فأتوا حرثكم انّى شئتم كه معناى آيه اينست كه : به مزرعه خود داخل شويد در هرحال و از هرطريقى كه اراده نموديد پس از آنكه محل اتيان و دخول شما موضع حرث و زراعت برايتان باشد . و بايد توجه داشت كه در مثال : انى زيد لفظ [ انّى ] به معناى [ كيف ] نيست زيرا بعدش فعل واقع نشده و ما گفتيم در موردى [ انّى ] به معناى [ كيف ] است كه بعد از آن فعل قرار بگيرد . و در تفسير و معناى [ انّى لك هذا ] مىگويد : تقدير اين آيه : م اين لك هذا الرزق الآتى كل يوم مىباشد يعنى